آسانسور

هماهنگی آیین نامه ساختمان و آسانسور بخش دو

رعایت کردن استانداردها اجازه می‌دهد تا آشکارساز در جایی که ممکن است به راحتی نصب و آزمایش شده و کارآمد باشد برای پوشش دادن ناحیه تشخیص دود لازم مورد استفاده قرار بگیرد. شرکت‌های تولیدکننده آشکارساز دود برای این کاربری باید آیین نامه بازنگری طرح آسانسور تایید کنند یا یک بازرس، عملیات نصب آشکارساز دود را قابل قبول در نظر بگیرند. همچنین در زمان  خرابی آسانسور  بازدید موارد فوق الزامی خواهد بود.

رله‌ها برای اتصال سیستم اعلام حریق به کنترل کننده آسانسور برای عملیات اضطراری آتش نشانی ضروری هستند که باید در فاصله 3 فوتی از بخش کنترل آسانسور نصب شوند.

رله‌ها برای نظارت بر حضور منبع تغذیه 120 ولتی برای فعال کردن سیستم قطع اتصال شانت ضروری هستند و بر اساس الزامات NFPA 72 باید در فاصله 3 فوتی و یا کمتر از سیستم قطع اتصال، شانت نصب شوند.

 NFPA 72 ، برای سیستم هشدار آسانسور برای عملیات اضطراری آتش نشانی

دستگاه‌های ابتدایی در لابی آسانسور باید در فاصله افقی 21 فوتی از مرکز آسانسور نصب شوند که برای عملیات اضطراری آتش نشانی مورد استفاده قرار گیرند. دستگاه‌های ابتدایی برای عملیات اضطراری آتش نشانی در این سند به عنوان آشکارسازهای دود نشان داده شده‌اند. اگر شرایط محیطی نصب این سیستم‌های تشخیص دود اتوماتیک را با مشکل مواجه کند، سایر سیستم‌های تشخیص خودکار آتش (تشخیص حرارت) مجاز باید مورد استفاده قرار بگیرند.

 NFPA 72 6.16.4.  خاموش کردن آسانسور (خاموش شدن شانت)

6.16.4.1 : آشکارسازهای حرارتی برای خاموش کردن آسانسور قبل از عملیات آبپاشی، باید دارای درجه حرارت پایین و حساسیت بیشتری نسبت به آبپاش‌ها باشند.

6.16.4.2  : آشکارسازهای حرارتی برای خاموش کردن آسانسور در فاصله 2 فوت از هر آبپاش نصب می‌شوند که می‌تواند آب را بر روی آسانسور تخلیه کند.

6.16.4.3 : سوئیچ تعویض جریان آب را می‌توان به جای آشکارسازهای حرارتی مورد استفاده قرار داد، اما این کار معمول نیست.

ASME A17.1، 2.27.3.2 و 2.27.4.2 و SPS 318.1702 (10) (b).  در مورد جزئیات مکان و عملیات آسانسور هنگامی که دستگاه‌های ابتدایی فعال می‌شوند مواردی را بیان می‌کند.

بعضی از آسانسورها مجهز به همه ماشین آلات و کنترل‌های موجود در داخل بالابر از طریق یک پانل بازرسی و آزمایش ITP در چارچوب درب آسانسور هستند. بالابرهای دارای ITP دارای اتاق ماشین مجزا، فضای ماشین، اتاق کنترل و یا فضای کنترل نیستند. در NFPA 72، 6.16.6.2، رله‌ها برای اتصال سیستم اعلام حریق به کنترل کننده آسانسور مورد نیاز هستند که باید در فاصله 3 فوتی از کنترل کننده نصب شوند، بنابراین در فاصله 3 فوتی از ITP مورد نیاز هستند.

در ASME A17.1 این رله‌ها از طریق آسانسور قابل دسترسی نیستند. باید برای دستیابی به رله‌ها از محل توقف با ITP، تمهیداتی در نظر گرفته شود. رله‌ها ممکن است در جعبه‌ها یا پانل‌های دیواری محصور شده در بالای سقف با امکان دسترسی، یا در اتاق‌ها یا فضاهای دیگر در فاصله 3 فوتی از ITP نصب شوند که برای پرسنل آتش نشانی قابل دسترس باشند.

IBC، 703.4 : ساختار قابل احتراق یا غیر قابل احتراق به این صورت تعریف می‌شود: اگر مجموعه دیوار و سقف تنها حاوی مواد غیر قابل احتراق مانند دیوار گچی بر روی ستون‌های فولادی یا تیرهای فولادی باشند، ساختار مورد استفاده غیر قابل اشتعال در نظر گرفته می‌شود. آسانسورهایی که به طور کامل از این مجموعه‌ها ساخته می‌شوند غیرقابل احتراق شناخته می‌شوند. اگر بخشی از یک مونتاژ قابل احتراق باشد، مانند سقف کاذب روی تیرها و اتصالات چوبی، مجموعه و در نتیجه کابین به عنوان قابل احتراق در نظر گرفته می‌شود.

IBC، بخش 1502: پنت هاوس یک ساختار محصور و بی نظیر در بالای سقف یک ساختمان است که شامل مخزن، برج، اسپیر، گنبد، کاپولا خواهد بود.

IBC، 3004.4، استثناء: در جایی که سیستم تخلیه بالابر از نوع دائمی باز نباشد، در بالای بالابر یک سیستم هیدرولیکی قرار می‌گیرد که دارای سیستم هشدار دود برای باز کردن دریچه سیستم تهویه مورد استفاده قرار خواهد گرفت. آشکارساز دود در بالای آسانسور برای عملیات اضطراری آتش نشانان، همانطور که در این مقاله توضیح داده شده، همچنین می‌تواند توسط یک دمپر باز شود.

در صورتی که نیازی به یک آشکارساز دود، طبق مطالب گفته شده در این مقاله، در بالای بالابر نداشته باشید، یک آشکارساز دود باید به جای آن مورد استفاده قرار بگیرد تا دریچه دمپر بالابر را باز کند. همچنین SPS 362.3004 را مطالعه کنید. این معمولا در مواردی مورد نیاز است که آسانسور در یک ساختمان 4 طبقه مورد استفاده قرار می‌گیرد که در آن حداقل یک طبقه دارای کاربری خوابگاه شبانه – آپارتمان، خوابگاه، هتل، بیمارستان، خانه سالمندان ، و غیره باشد.

آسانسورها

نحوه کارکرد آسانسورها در آینده چگونه خواهد بود؟ بخش یک

باور کنید یا نه، آسانسورها از زمان امپراطوری روم وجود داشته‌اند. آسانسورها از آن زمان تغییرات زیادی را به خود دیده‌اند و انواع مختلفی از آنها مانند  آسانسور کارگاهی  و آسانسور حمل مسافر از نمونه‌‌هایی از این وسایل هستند و در آینده جذاب‌تر نیز خواهند شد.

  1. تاریخچه آسانسورها
  2. آسانسورهای مدرن
  3. آسانسورها در آینده چگونه کار خواهند کرد؟

تاریخچه آسانسورها

گفته می‌شود که ارشمیدس اولین آسانسور تاریخ را در سال 336 قبل از میلاد نصب کرده است. این آسانسور دارای یک کابین باز بود و توسط حیوانات یا آدم‌ها بلند می‌شد.

نیاز به گفتن نیست که این آسانسور بسیار کند بود و ارتفاع چندانی نداشت. در سال 1743، پادشاه لوئیس پانزدهم دستور ساخت یک آسانسور را در شهر ورسای داد.

هدف از ساختن این آسانسور بردن وی از زمین به آپارتمان ملکه در طبقه دوم بود. نیروی این آسانسور توسط آدم‌ها تامین می‌شد که از یک قرره برای بلند کردن آن استفاده می‌کردند.

در سال 1823، بورتون و هورمر اولین آسانسور دنیا را ساختند که از بخار آب استفاده می‌کرد. این آسانسور برای بالا بردن گردشگران به مکانی بلند طراحی شده بود تا بتوانند لندن را از ارتفاعی بلند ببینند.

اختراع آنها بعدها توسط دو طراح دیگر به نام‌های فراست و استات ارتقاء پیدا کرد، که کمربند و وزنه متعادل کننده به آسانسور اضافه کردند.

تامین نیروی آسانسورهای بعدی به شیوه هیدرولیک انجام می‌شد. فشار آب آسانسورها را بالا و پایین می‌برد.

این آسانسورها نسبت به نسخه قبلی خود ایمن‌تر بودند، اما آنهایی که از بخار آب استفاده می‌کردند هنوز هم رایج‌تر بودند.

متاسفانه، کابل‌ها بعضی مواقع پاره می‌شدند و کابین به سمت زمین سقوط می‌کرد و باعث کشته شدن مسافرین می‌شد.

الیشا اوتیس اولین آسانسور ایمن را اختراع کرد. این آسانسور دارای ترمز ایمنی بود که از سقوط آن جلوگیری می‌کرد.

این اختراع برای اولین بار در نمایشگاه سالانه نیویورک در 1854 رونمایی شد. وی شرکت آسانسور Otis را تاسیس کرد.

اولین آسانسور تجاری که برای استفاده عموم نصب شد در سال 1874 بود. شرکت Otis بعدها به بزرگترین تولیدکننده آسانسور در دنیا تبدیل شد.

ویژگی‌های ایمنی ارتقاء پیدا کردند. به جای داشتن تنها یک کابل، آسانسورها دارای چندین کابل بودند. آنها همچنین دارای سیستم ترمز بودند تا در صورت پاره شدن همه کابل‌ها به کار بیافتند. به عنوان یکی ویژگی ایمنی دیگر، آنها در پایین‌ترین نقطه دارای کمک فنر بودند تا در صورت سقوط مسافرین کشته نشوند.

یک مرد دیگر به نام اوتیس توفتس نوع دیگری از آسانسور را اختراع کرد. این یکی از یک پیچ بسیار بزرگ استفاده می‌کرد که آسانسور را به سمت بالا یا پایین می‌کشاند.

این نوع از آسانسور بسیار گران قیمت بود و در واقع هیچگاه به موفقیت نرسید. اولین آسانسور الکتریکی توسط ورنر ون سیمنز از شرکت آسانسور Siemens ساخته شد.

این آسانسور تا اختراع تورین برقی در اوایل سده 20 موفقیت چندانی نداشت. از آن زمان، تمامی آسانسورها توسط برق تامین نیرو می‌شوند.

 آسانسورهای مدرن

آخرین گزارش مربوط به از کار افتادن آسانسور در سال 1945 ثبت شد، اگرچه مشکل واقعا مربوط به خود آسانسور نبود.

یک بمب افکن B25 با ساختمان Empire State برخورد کرد و منجر به پاره شدن کابل‌های دو آسانسور شد. خوشبختانه هیچ ضرر جانی در کار نبود.

یک زن از این حادثه جان سالم به در برد، چرا که ترمزها به قدری باعث کند شدن سقوط آسانسور از طبقه 75 شدند که توانستند فشار وارد شده را مهار کنند.

امروزه آسانسورها تجهیزات بسیار زیادی دارند و مشکلات بسیار کمی برای آنها رخ می‌دهد. بیش از یک قرن است که از همان طراحی استفاده می‌شود.

نیروی آسانسورها توسط برق تامین می‌شود، اما هنوز هم دارای سیستم کابلی می‌باشند و تنها می‌توانند به سمت بالا یا پایین حرکت کنند.

امروزه، فکر چندانی صرف سواری آسانسورها نمی‌شود. آسانسورهای مدرن ما را به طبقه‌ای که می‌خواهیم می‌برند. آنها ایمن و قابل اطمینان هستند.

وقتی به طبقه‌ای می‌رسیم که می‌خواهیم، درب‌ها به صورت خودکار باز می‌شوند و کف کابین کاملا هم تراز کف اتاق یا سالن است.

آسانسورهای مدرن هنوز دارای سیستم کابلی هستند که بیش از دو هزار سال مورد استفاده قرار گرفته است.

آنها نسبت به نمونه‌های اولیه خود بسیار پیچیده‌تر شده‌اند و دارای ریزتراشه و سیستم‌های پیچیده دیگری هستند که حرکت آنها را آرام و کارآمد می‌کنند.

اگرچه آنها هنوز هم تنها به سمت بالا و پایین حرکت می‌کنند، ولی می‌توان انتظار داشت که در آینده‌ای نزدیک این ویژگی نیز تغییر یابد.

آسانسورهای آینده از یک سیستم کاملا متفاوت استفاده خواهند کرد.

آسانسورهای تجاری

آسانسورهای تجاری و دلایل انتخاب آنها

آسانسورهای تجاری کم هزینه و نیازمند به نگهداری بسیار کم، برای فراهم آوردن دسترسی چند منظوره به ساختمان اداری یا تجاری بدون صرف هزینه‌های زیاد برای آسانسور مسافرین هستند.

آسانسورها دسترسی افراد را به طبقه‌های مختلف مدرسه، کتابخانه، آپارتمان‌های چند طبقه، یا ساختمان‌های تجاری کم ارتفاع را ممکن می‌سازند.

اخذ استاندارد آسانسور برای آسانسورها الزامی بوده و با توجه به این موضوع، آسانسورهای تجاری را می‌توان به صورت سفارشی ساخت تا با دکوراسیون و نمای کلی هر ساختمانی هماهنگ باشند و به گونه‌ای ساخته می‌شوند تا انتقالی امن، آرام و بدون اضطراب را برای آن دسته از افراد فراهم آورند که بالا رفتن از پله‌ها برایشان سخت است.
آسانسورهای تجاری نوع خاصی از بالابرها بوده که دارای نظامنامه اختصاصی خود هستند. برای آشنا شدن با محدودیت‌های آنها لطفا بروشور محصولات ما را مطالعه کنید. اگر مطمئن نیستید که بتوانید از آسانسورهای تجاری در ساختمان خود استفاده کنید، ما می‌توانیم اطلاعاتی را در مورد مکان درست استفاده از این آسانسورها در اختیار شما قرار دهیم. اگرچه باز هم باید اطلاعات ما را با مهندسین ناظر خود در میان بگذارید، شاید بتواند در ملاحظات اولیه شما در طراحی مفید باشد. 

آسانسورهای تجاری از شرکت پادرا می‌تواند گزینه مناسبی برای ساختمان شما باشد

آسانسورهای تجاری از شرکت پادرا که دارای سابقه‌ای طولانی در این زمینه است. قادرند عملکردی قابل تحسین به ساختمان شما اضافه کنند. ما می‌توانیم آسانسورها را به صورت سفارشی بسازیم تا با فضای تجاری در دسترس شما، سازگار باشند. آنها را می‌توان در رنگ‌ها و طرح‌های متنوعی ساخت تا با دکوراسیون ساختمان هماهنگ باشند یا اینکه آن را کامل کنند. برای داشتن ایده‌های بیشتر در این مورد از گالری ما دیدن کنید.

چرا آسانسورهای تجاری پادرا انتخابی عالی هستند؟

سفارشی بودن تمامی آسانسورهای شرکت پادرا به صورت سفارشی ساخته می‌شوند تا با ساختمان شما هماهنگی کامل را داشته باشند و نصب آنها تا جای ممکن آسان باشد.

بدون سر و صدا

همه آسانسورهای تجاری ما از محرک‌های حمل کننده با کیفیت بالا استفاده می‌کنند تا مسافرین بتوانند به شیوه‌ای آرام و کارآمد از آنها برای جابجایی استفاده کنند. ما از طراحی موازنه شده و همچنین قطعات پربازده استفاده می‌کنیم. همچنین در این آسانسورها از سیم پیچی آرمیچر و زنجیر دنده‌دار استفاده نمی‌شود، که به دلیل عملکرد پر سر و صدا و کم بازده آنها است.

نگهداری آسان

پنل الکتریکی و همه کنترل‌های این آسانسورها به راحتی از داخل کابین قابل دسترسی می‌باشند و دیگر نیازی به اتاق ماشین یا جعبه کنترل مجزا وجود ندارد. سیستم‌های غلتکی هدایت کننده توانایی روغن کاری به صورت خودکار را دارند.

قرارگیری بسیار خوب با ارتفاع مجاز در بخش بالایی

این آسانسورها موتور و گیربکس منحصر به فردی دارند که به ارتفاع مجاز کمتری نیاز دارند و به همین دلیل طراحی و نصب آنها بسیار ساده‌تر است.

صرفه جویی در هزینه‌ها

ساختار ریلی مستحکم که متناسب با این نوع آسانسور است، اجرای طرح‌های ساختمانی مختلف را ممکن می‌سازد. هیچ نیازی به تقویت دیوارها وجود ندارد و هزینه‌های کلی را کاهش خواهد داد.

کار کردن در مواقع قطعی برق  

این آسانسورها دارای باتری‌های قدرتمند بوده و قادر به تولید برق 220 ولتی هستند، که می‌توانند چرخه بالا بردن را با استفاده از نیروی ذخیره شده خود انجام دهند. این محصول مجزا بوده و می‌توان آن را به همه آسانسورهای تجاری قدیمی یا جدید اضافه کرد. با استفاده از انتقال خودکار میان برق ساختمان و نیروی ذخیره شده، این آسانسور بالاترین سطح اطمینان و آرامش ذهنی را برای شما و افراد دیگر فراهم می‌سازد.

همه آسانسورهای تجاری  شرکت پادرا به منظور دوام زیاد ساخته شده‌اند. این شرکت آسانسورهایی دارد که سال‌های زیادی از نصب آنها می‌گذرد و هنوز هم مشغول به کار هستند. سیستم‌های هدایتی ما در تمامی آسانسورها به بهترین نحو کار می‌کنند، که همین امر دوام بالا و کیفیت عالی آنها را تضمین می‌کند.

آسانسور کارگاهی

به چه نوع آسانسور برای خانه و یا محل کار نیاز دارم؟

ساختمان‌های کوچکتر با پنج طبقه یا کمتر معمولا به یک آسانسور هیدرولیک نیاز دارند. ساختمان‌های بلندتر به انواع کابلی نیاز دارند در صنعت آسانسور، این موارد تحت عنوان آسانسورهای کششی شناخته می‌شوند.

آسانسورهای مسافربری

آسانسورهای مسافربری برای حمل مسافر استفاده می‌شوند. شرکت آسانسور اوج گستران پادرا می‌تواند مدل‌های مسافری را در سرعت و اندازه های مختلف طراحی کند.

بزرگترین آسانسورهای مسافربری دارای ظرفیت حمل بار 4500 کیلوگرم هستند، اگرچه اکثر آنها بین 400 تا 2000 کیلوگرم ظرفیت حمل بار دارند.

بعضی از آنها برای موارد کاربردی مانند بیمارستان‌ها طراحی شده‌اند. آنها می‌توانند از نوع هیدرولیکی یا کششی باشند. آنها همچنین می‌توانند بدون کابین باشند، که اساسا نوع خاصی از مدل‌های کششی است. در مقاله‌های مربوط به آسانسور کششی در این باره بیشتر بخوانید.

آسانسورهای باربری

آسانسورهای باربری بسیار سنگین بوده و برای حمل مواد طراحی شده‌اند. آسانسورهای باربری دارای دربهای عمودی هستند. بسیاری از مدل‌های باربری قدیمی دارای درب‌های چوبی بودند که به صورت دستی باز می‌شدند.

این نوع آسانسورها برای حمل تا 9000 کیلوگرم یا بیشتر در موارد خاص طراحی شده‌اند. شرکت اوج گستران پادرا دارای سابقه طولانی و تجربه در ساخت آسانسور کارگاهی  است.

ما می‌دانیم که این آسانسور‌های بزرگ وظایف سنگینی بر عهده دارند و باید بر اساس ساختار و بارهایی که باید حمل کنند، طراحی و سفارشی شوند. ما می‌توانیم مدل‌های باربری را متناسب با هر گونه نیاز و سرعت موردنیاز ساختمان شما طراحی کنیم.

آسانسورهای خدماتی

آسانسورهای خدماتی اغلب با آسانسورهای باربری اشتباه گرفته می‌شوند. آسانسورهای خدماتی در واقع آسانسورهای مسافربری هستند که با کابین و کفپوشهای خاصی ساخته شده‌اند و معمولا برای استفاده فقط کارکنان در ساختمان‌های تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرند.

شایع‌ترین نمونه، مدل‌های خدماتی مورد استفاده در هتل‌ها است. شما همیشه می‌توانید انواع خدماتی و باربری را متمایز کنید زیرا مدل‌های باربری دارای بازشوهای عمودی، دو طرفه هستند در حالی که آسانسورهای خدماتی دارای درب های کشویی می‌باشند.

موارد نادری وجود دارد که آسانسورهای خدماتی را می توان به عنوان باربری طبقه بندی کرد، اما این فقط یک استثناء و نه یک قانون است.

آسانسورهای MRL

یکی از جدیدترین نوآوری‌ها در عرصه آسانسور، آسانسورهای کوچک ماشینی و یا آسانسور MRL است. بیشتر آسانسورهای MRL در واقع آسانسورهای مسافربری کششی هستند.

آنها از یک ماشین و یک موتور کوچک در بالای شفت آسانسور استفاده می‌کنند تا دستگاه را با کابل حرکت دهند. با حذف اتاق ماشین مورد نیاز اکثر آسانسورها، می‌توانید بهره بیشتری از فضا ببرید.

با توجه به ماهیت جمع و جور و فشرده آنها، آسانسورهای MRL باید در ساختمان‌های در حدود 20 طبقه و برای حمل تا 2000 کیلوگرم استفاده شوند. آسانسورهای MRL را همچنین می‌توانید به عنوان آسانسور مسافربری یا باربری طبقه بندی کنید، اما آنها تقریبا همیشه برای حمل افراد استفاده می‌شوند.

آسانسورهای تجاری در مقابل آسانسورهای مسکونی

آسانسورهای مسکونی برای استفاده خانواده طراحی شده‌اند. اگر یک آسانسور برای بیش از یک خانواده سرویس دهی داشته باشد یا اگر در هر نوع ساختمان دیگری (کلیسا، شرکت و غیره) نصب شود، باید یک آسانسور تجاری باشد.

نمونه آسانسور خاص و گرانقیمت وجود دارد که فرم خلاصه شده “استفاده محدود در کاربری‌های دارای محدودیت” است.

آنها برای استفاده محدود در ساختمان‌هایی که نیاز به دسترسی افراد دارای معلولیت دارند طراحی شده‌اند. کلیساها و ساختمان‌های مسکونی کوچک کاربردهای رایج دیگر این نوع آسانسور هستند.

آسانسورهای مسکونی معمولا دارای ظرفیت 200 تا 500 کیلوگرم می‌باشند.
آسانسورهای کوچک برای حمل غذا و اجناس کوچک
در خانه‌های مسکونی، هتل‌ها، بیمارستان‌ها و حتی رستوران‌ها، آسانسورهای کوچک می‌توانند گزینه‌هایی بسیار کاربردی باشند.

آنها را می‌توان در یک منطقه کوچک نصب کرد که عملیات راه اندازی آنها سریع و آسان است. شرکت آسانسور پادرا می‌تواند یک راه حل سفارشی برای ساختمان شما با توجه به نیازهایتان ایجاد کند.

ایمنی در آسانسور

تاریخچه آسانسور در جهان قسمت دو

کنترل قدرت درب‌ها نیز اضافه شدند. با افزایش ارتفاع ساختمان‌ها، سرعت آسانسورها نیز به 1200 فوت (365 متر) در دقیقه افزایش یافت به عنوان مثال در تاسیسات ساختمانی امپایر استیت (1931) افزایش و حتی به 1800 فوت (549 متر) در دقیقه در مرکز جان هانکوک، شیکاگو، 1970 رسید.
عملیات خودکار، به طور گسترده‌ای در بیمارستان‌ها و ساختمان‌های آپارتمانی رایج هستند چرا که بهره‌وری اقتصادی آن، با معرفی مجموعه‌ای از عملکردها بهبود یافته است. ویژگی‌های ایمنی و اساسی تمام تاسیسات آسانسور، مکانیزم قفل درب بیرونی است که نیازمند بسته بودن شفت بیرونی برای قفل کردن درب قبل و در حین حرکت آسانسور می‌باشد. تا سال 1950، سیستم‌های نظارتی بر گروه‌های در حال ارائه خدمات، نیاز به عملیات آسانسور و شروع کننده‌ها را از بین بردند.
تلاش‌های اولیه برای به حداقل رساندن میزان هدررفت فضای طبقات به واسطه تاسیسات آسانسور در ساختمان‌های بلند، اساس ایده استفاده از آسانسورهای دو طبقه بود که برای اولین بار در سال 1932 مورد استفاده قرار گرفتند. هر آسانسور از دو کابین تشکیل شده است که یکی در بالای دیگری نصب می‌شود و به عنوان یک واحد عمل می‌کنند و با هر توقف به دو طبقه دسترسی دارند. این روش محبوبیت زیادی را کسب کرد. آسانسور خودکار دو طبقه در ساختمان Time-Life، شیکاگو در سال 1971 استفاده شد در حالیکه در تاسیسات برج جان هانکوک، بوستون؛ ساختمان استاندارد نفت (ایندیانا)، شیکاگو؛ و بانک تجارت امپریال کانادا در تورنتو در سال 1971 در حال ساخت بود.

آسانسورهای مدرن در انواع مختلفی از ساختمان‌ها برای اهداف مختلفی استفاده شدند.

علاوه بر عملیات حمل و نقل عمومی و مسافرتی، آنها در کشتی‌ها، سدها و ساختارهای ویژه‌ای مانند پرتاب موشک استفاده می‌شوند. آسانسورهای سنگین و سریع در عملیات ساخت و ساز ساختمان‌های مرتفع مورد استفاده قرار می‌گیرند. آنها به صورت تمام الکتریکی، یا با کابل، طناب قرقره یا وزنه تعادل، توسط مکانیسم‌های بادی (هنوز هم در بسیاری از ساختمان‌های کم ارتفاع برای انتقال بار مورد استفاده قرار می‌گیرند)، و یا با ترکیبی از نیروی الکترو هیدرولیک موجود می‌باشند. کابل های چندگانه (سه یا بیشتر) سطح کشش و فاکتور ایمنی را افزایش می‌دهند؛ خرابی در کابل‌ها اتفاقی نادر است.
موتورهای پیشران به طور معمول بر روی تنظیمات جریان متناوب برای سرعت‌های پایین تر و جریان مستقیم برای سرعت‌های بالاتر قرار می‌گیرند. در موتورهای با جریان مستقیم، سرعت با تغییر قدرت میدان از ژنراتور مستقیم موجود و یا با تنظیم اتصال مستقیم از آرماتور ژنراتور به آرماتور موتور پیشران قابل تغییر است. برای آسانسورهای با سرعت بالا، از یک گیربکس بدون دنده استفاده می‌شود که معمولا از کابل‌های دوگانه پیچیده شده در اطراف قرقره تشکیل می‌شوند. آسانسورهای کششی می‌توانند تا ارتفاعی نامحدود بالا بروند، با این حال، برای رفتن به ارتفاعات بیش از 30 متر باید از کابل‌های تقویتی استفاده شود، به عنوان مثال: کابل‌هایی که از پایین کابین به پایین وزنه تعادل متصل می شوند. با افزایش ارتفاع کابین، وزن موجود بر روی کابل تقویتی به وزنه تعادل منتقل می‌شود، و با کاهش ارتفاع آن، نیروی بیشتری به وزنه تعادل منتقل می‌شود که بار وارده بر روی دستگاه پیشران را تقریبا ثابت نگه می‌دارد.
سیلندرهای هیدرولیکی و پیستون‌ها در آسانسورهای مسافری کم ارتفاع و آسانسورهای باربری سنگین استفاده می‌شوند. پیستون با استفاده از فشار روغن درون سیلندر، فشاری را به زیر پلت فرم وارد می‌کند. پمپ الکتریکی با سرعت بالا فشار مورد نیاز برای بالا بردن آسانسور را ایجاد می‌کند؛ به هنگام پایین آمدن کابین نیز دریچه‌ها به صورت الکتریکی باز می‌شوند و روغن را به درون مخزن ذخیره تخلیه می‌کنند. انواع خاصی از سیلندرهای هیدرولیکی و تنظیمات پیستون‌ها، از جمله اجزای افقی، در کاربری‌های غیر معمول استفاده می‌شوند. به عنوان مثال، آسانسور هیدرولیک  کابلی یا دنده ای در دهه 1900 رایج بودند که از پیستون و سیلندر در هر انتهای خود در کنار قرقره‌ها بهره می‌بردند و در آسانسورهای هواپیما مورد استفاده قرار می‌گرفتند که برای بلند کردن بارهای سنگین در فاصله‌های کوتاه کاربرد داشتند. هنگامیکه که فشار به پیستون اعمال می‌شود، فاصله بین قرقره‌ها افزایش می‌یابد و طناب‌هایی که به دور قرقره‌ها پیچیده شده‌اند، آسانسور را بالا می‌برند.

تاریخچه آسانسور در جهان قسمت سه

آسانسورهایی که توسط کابل بلند می‌شوند باید دارای پلت فرم‌های “ایمنی” باشند که به گیره‌هایی بر روی ریل‌های فولادی پس از فعال سازی متصل هستند و به سرعت می‌توانند آسانسور را متوقف کنند. دستگاه ایمنی که معمولا در زیر پلتفرم کابین نصب می‌شود، از طریق یک کابل سرعت کابل را کنترل می‌کند. در صورت حرکت بیش از حد رو به پایین کابین، طناب ایمنی آن را به سمت بالا می‌کشد. دستگاه ابتدا منبع قدرت آسانسور را قطع می‌کند؛ اگر سرعت بیش از حد ادامه یابد، ترمز ایمنی وارد عمل می‌شود.
اکثر آسانسورهای مدرن اتوماتیک هستند که از سیستم های کنترل مختلف برای عملکرد آسانسور به صورت جداگانه یا گروهی استفاده می‌کنند. اولین سیستم کنترل اتوماتیک، دکمه اتوماتیک تکی، یک عملکرد خاص را برای کابین آسانسور به ارمغان می‌آورد. این در ساختمان‌های کوچک و آسانسورهای باربری مورد استفاده قرار می‌گیرد.
عملیات گروهی برای یک آسانسور تکی در یک ساختمان مرسوم است. دستگاه به تمام تماس‌ها در یک جهت به ترتیب پاسخ می‌دهد و سپس در جهت مخالف به تمام تماس‌ها به ترتیب پاسخگو می‌باشد. این سیستم در آپارتمان‌های بزرگ، بیمارستان‌ها و ساختمان‌های اداری کوچک استفاده می‌شود. یک مورد متنوع، به نام مجموعه دو کابینی یا دوبلکس، اجازه می‌دهد دو کابین به طور همزمان همکاری داشته و تماس‌ها بین آنها به اشتراک گذاشته شود.

عملیات گروهی اتوماتیک دو یا چند کابین را به عنوان یک گروه کنترل می‌کند و آنها را در یک بازه زمانی مشخص مدیریت می‌کند.

اگر ترافیک سنگین است و دو یا چند آسانسور در بیمارستان‌ها، فروشگاه‌ها و دفاتر به طور همزمان کار می‌کنند، باید از عملیات خودکار گروهی استفاده شود.
درب‌های بیرونی مجزا و درب‌های کابین بخش مهمی از سیستم آسانسورهای مدرن هستند. این دو معمولا از یک نوع عملیات استفاده می‌کنند، مثلا باز شدن از مرکز، دو طرفه، یک طرفه. درب‌ها با یک موتور الکتریکی باز و بسته می‌شوند. سرعت بسته شدن درب به گونه‌ای است که به افرادی که ممکن است در بین آن گیر کنند آسیب نزند. یک سنسور الکتریکی در صورت برخورد درب با یک شیء، جهت حرکت درب را تغییر می‌دهد. کنترلگرهای عکسبرداری و دستگاه‌های مجاور الکترونیکی نیز برای کنترل چرخش درب استفاده می‌شوند. درب‌های پیش ساخته به گونه‌ای طراحی شده‌اند تا همیشه قبل از اینکه آسانسور بتواند حرکت کند به طور کامل بسته شوند.
برای آسانسورهای باربری، درب‌های کشویی عمودی و دو بخشی معمول هستند. این درب‌ها شامل یک بخش بالایی و یک بخش پایینی هستند که به صورت مکانیکی به یکدیگر متصل می‌شوند به طوری که نیمه پایین بر روی سطح کف قرار می‌گیرد در حالی که نیمه بالاتر از سقف کابین آویزان می‌شود. یک درب داخلی محافظ در این نوع آسانسورها اغلب مورد نیاز است.
در مکان‌های محبوس، به ویژه در خانه‌های خصوصی، یک امکان برقراری تماس تلفنی به مکانی در خارج از آسانسور اغلب توسط قانون مورد نیاز است. در بسیاری از ساختمان‌ها، آسانسورها در صورت خرابی مکانیکی، دارای سیستم مخابره مشکل هستند. دکمه های هشدار، روشنایی اضطراری و برق اضطراری نیز اغلب ارائه می‌شوند.
دستگاه‌های بارگیری و تخلیه اتوماتیک در آسانسورهای باری مدرن گنجانده شده‌اند. یک دکمه تماس، بالابر خودکار را فعال می‌کند؛ بالابر به ارتفاع مورد نظر شما می‌آید، بار به داخل کابین کشیده می‌شود و به طبقه مورد نظر حرکت می‌کند و در آنجا تخلیه می‌شود.

برای دریافت قیمت آسانسور کلیک کنید.